#7 Miss Sanna

Eindelijk is het gelukt om bij de zilversmid op bezoek te gaan! In eerste instantie leek het lastig omdat ze erg druk waren en omdat Yanik, de vrouw van de smid die de meeste communicatie doet met de klanten, zwanger is en ze naar het ziekenhuis moesten. Inmiddels gaat het weer beter en hadden ze dus tijd om ons te ontvangen. In een plaatsje in de buurt van Sanur hadden we afgesproken bij een supermarkt. Vanaf daar namen ze ons mee naar hun huisje. Yanik, haar man (Suroso) en hun 6-jarige dochtertje (Natasya, maar beter bekend als Caca)  op de motor en wij erachteraan met onze driver. Hobbeldebobbel en slingerdeslanger over slechte weggetjes, kwamen we bij hun huisje met atelier aan. Met een grote glimlach werden wij, Miss Sanna and Mister Tim, hartelijk ontvangen.

Het ateliertje bestaat uit 3 werkplaatsen (lees: houten tafels met gereedschap) en een schuur/polijstmachine. 3 zilversmeden ( Suroso, Mahmud en Soleh) waren druk bezig met het maken van mijn ringen. 2 waren de kastjes voor om de stenen aan het zagen en Suroso was bezig met het graveren van de teksten…jaja, met de hand dus. Echt een superpriegelwerkje!

We hebben een aantal foto’s en filmpjes gemaakt en ondertussen liet Yanik me zo veel mogelijk ontwerpen zien van andere sieraden die ze hadden gemaakt (zij elke keer vol trots: ‘my husband made’ en ‘my design now for sale in Europe!’). Ook wilden ze weten hoe onze ouders eruit zagen, hoeveel we verdienden en hoe sneeuw eruit zag. En ze vond onze blanke huid zo mooi. Alle foto’s die we lieten zien, showde ze vervolgens ook ( met wat ondefinieerbare verbaasde geluiden erbij) aan de 3 zilversmeden die elke keer hard begonnen te lachen.

De groepsfoto vonden ze erg grappig en toen we weg gingen werden we hevig uitgezwaaid en zei Yanik nog wel even ‘I hope we can make many orders for you Miss Sanna! Hope you send us new design soon. Terimakasih!’ Ohja, en of we een shirt van Van Persie konden meenemen voor Suroso de volgende keer!

Ik vond het erg bijzonder om te zien hoe deze mensen werken en leven. En zo hartverwarmend hoe hartelijk ze je ontvangen en hoe geïnteresseerd en dankbaar ze zijn. Daarnaast natuurlijk ook fijn om te weten hoe mijn sieraden gemaakt worden en om te weten dat ik op deze manier ook een lieve familie aan werk en inkomsten help. Ik vind dat dat de sieraden nog meer waarde geeft!

Inmiddels zijn Tim en in weer in Seminyak. Hoewel het hier weer druk is als altijd, voelt het ook weer een beetje als thuis komen. Fijn om je weg te weten en weer lekker te eten ( dat viel op Nusa Lembongan helaas wat tegen). Ik heb vanmiddag even heerlijk geshopt en ga nog een mooie leren tas laten maken van mijn eigen ontwerp… Ondertussen ben ik ook nog bezig met leuke verpakkinkjes voor de nieuwe sieraden, maar daarover later meer!

Nog een week en dan komen we alweer naar Nederland! Enerzijds natuurlijk jammer om het prachtige Bali en het bijbehorende mooie weer te verlaten, anderzijds ook fijn om iedereen in Nederland weer te zien en weer met een leuk project aan de slag te gaan. Een maand is stiekem best lang en de rijst, clubsandwiches en ananas-watermeloen-papaya fruitplatters en toast komen wel een beetje mijn neus uit. Nooit gedacht dat uit eten gaan toch zou gaan vervelen! Ik heb wel weer zin om een lekkere boterham met kaas voor mezelf klaar te maken!

Een goed teken dat ik het ook fijn vind om weer naar huis te gaan. En dat ik hier weer terug kom, dat staat vast. :)

Living the good life! :)

Byebye!